“ေလးႏွစ္” ၏ ျဖဴစင္ျခင္း
*****************
ညရွစ္နာရီတိုင္း
အရပ္ကေလးမမီ႕တမီ
စကားေလးမပီ႕တပီနဲ႕
ေသာက္ေတာ္ေရခ်မ္းကို ဟန္ခ်ီခ်ီကပ္..
မ်က္လံုးေလးမွိတ္လိုက္ဖြင္႕လိုက္နဲ႕ ေန႕တိုင္းတရားမွတ္
ေမေမကေတာ႕
ျပံဳးလ်က္ေပါ႕…။


.
ဘ၀ရဲ႕ အႀကီးမားဆံုး တာ၀န္ေတြက
ကိုယ္နဲ႕ အရပ္ခ်င္းသိပ္မကြာတဲ႕
ေရေႏြးအိုးႀကီးထဲကိုေရထည္႕ဖို႕..
ေမေမထည္႕ျပီးသားထမင္းပန္းကန္.
တစ္ခုမက်န္ေအာင္သယ္ဖို႕
ေမေမသနပ္ခါးလိမ္းေပးရင္
ျငိမ္ျငိမ္ေလးေနဖို႕..။
.
ဘ၀ရဲ႕ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေတြက
တဘတ္ကိုေခါင္းမွာခ်ည္တုပ္..
မင္းသမီးလုပ္ျပီး..သီခ်င္းဆိုတဲ႕အခ်ိန္
ေဖ်ာ္ေျဖလို႕ေမာသြားတဲ႕အခါ..
မခ်က္ရေသးတဲ႕ ..
ေမေမ႕ငါးဆုပ္ေႀကာ္ ေတြ
ႏွိဳက္စားတဲ႕အခ်ိန္..
ေမေမမုန္႕၀ယ္ေကၽြးခ်ိန္နဲ႕
ေဖေဖကပံုေျပာျပခ်ိန္ေတြ..
.
စိတ္အညစ္ဆံုးအခ်ိန္ေတြက..
ေမေမအျပင္ထြက္ရင္ မလိုက္ရတဲ႕အခ်ိန္
ေရခ်ိဴးျပီးတိုင္း ေမေမခြံ႕ေကၽြးတဲ႔ သနပ္ခါးေတြစားရခ်ိန္နဲ႕
ေနမေကာင္းတိုင္း..
အပ္ႀကီးကိုင္ထားတဲ႕ ဆရာ၀န္ထံ ေရာက္တဲ႕အခ်ိန္..
.
ေမေမက ဘာေႀကာင္႕ ေဖေဖေပးတဲ႕ပိုက္ဆံေတြအကုန္မုန္႕မ၀ယ္စားသလဲ ေတြးဖူးတယ္..။
မွိဳ႕ရြက္ေတြကိုထုေခ်ကာ ဆီအျဖစ္ေရာင္းခဲ႕ဖူးတယ္….။
စိတ္ေကာက္တဲ႕အခါေျမႀကီးေပၚမွာလူးလိမ္႔ခဲ႕ဖူးတယ္..။
ေမေမရိုက္တိုင္း အသံကုန္ဟစ္ျပီးငိုခဲ႕ဖူးတယ္….။
ထမင္းဆိုတာ ေမေမ႕ဆီက ရတာလို႕ထင္ခဲ႕ဖူးတယ္…။
.
မာန္မာန ဆိုတာ ဘာမွမရွိ
ေလာဘနဲ႕အတၱ ဆိုတာကို စာလံုးေပါင္းေတာင္မသိ
အသိဥာဏ္ေလး ငယ္ငယ္နဲ႕ “ေလးႏွစ္” ဆိုတဲ႕အရြယ္ေလးမွာ…
စံပယ္ပြင္႕လိုုစိတ္ထားနဲ႕အစႊန္းအထင္း ေတြ ကင္းေ၀းခဲ႕ႀကပါလိမ္႔မယ္..။
.
ျပန္ေတြးႀကည္႕တဲ႕အခါ ျဖဴစင္တဲ႕အတိတ္ကေလးဟာလြမ္းေမာတသဖြယ္ရာျဖစ္ပါေတာ႕တယ္..။
.
ခင္မင္စြာျဖင္႕
WHP