ေတာင္ငူက ဟင္းရည္က်ဲ
******************

ေတာင္ငူက ဟင္းရည္က်ဲ နဲ႔ငွက္ေပ်ာအူ…
ျမင္ျမင္ ခ်င္း မွာပဲ ကိုယ္ဟာ
တစ္ဖက္သတ္ မုန္းေနသူေပါ့……

ခပ္ပ်စ္ပ်စ္ ဆန္ေလွာ္အႏွစ္ အရသာေတြ နဲ႕ ေပ်ာ္ပိုက္ခဲ႔တဲ႔လွ်ာ…
သူ႕ကို မ်ိဳခ်တဲ႕အခါ
သူစိမ္းတရံဆန္ဆန္ ျပန္တြန္းလွန္ခဲ႕…
စကားဆိုတတ္ရင္ ကတ္ကတ္လန္ေအာင္ျပန္ရန္ေတြ႕မွာ အေသအခ်ာ……။

ဘယ္လိုေရွာင္ေရွာင္သူ႕ကို မလြတ္…
ဒီေတာ့ ခပ္ရြတ္ရြတ္နဲ႕မ်ိဳခ်…
ေဆးခါးႀကီး ေသာက္ရသလို……။

ေႀသာ္…
အခ်ိန္မွတ္သားတဲ႕ ကားပံုေလးေတြ
ကိုယ့္စာအုပ္စင္ေလးေပၚမ်ားလာနဲ႕အမွ်……

ရွ နဲ႕ ခ် သံေလးက
နားဝင္ပီယံကာ ခ်ိဳျမ……

မုန္႕ဖက္ထုပ္ကို မုန္႕ထုပ္ႀကီးလို႔ေခၚတတ္လာခဲ႕ရ…။

ဒီလိုနဲ႕ …
အခုအခါ
ေတာင္ငူက ဟင္းရည္က်ဲ…
ကိုယ့္ရဲ႕အသည္းစြဲ……
ဗိုက္ဆာတဲ႕အခ်ိန္ ဆြဲလိုက္ရတဲ႕အခါ…
လမင္းႀကီးတစ္ခုလံုးကို မ်ိဳခ်ထားရသလို…
လွ်ာ ခံတြင္း မွာ ခ်ိဳျမိန္သာယာလို႔ ………။

ေတာင္ငူက ဟင္းရည္က်ဲ ေပးတဲ႕သင္ခန္းစာ…
အခ်ိန္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့
အံ႔အားသင့္ ဖြယ္ မ်က္လွည့္ဆရာ…အျဖစ္
အေျခအေနေတြ အားလံုးကို
တြက္ဆ လို႕ မရေအာင္ ေျပာင္းလဲေစပစ္ခဲ့တယ္ ……။

အျမဲခင္လ်က္
ဝတ္မွံဳေလး