ခမ္းနားေသာ အတိတ္
**********************

ေလွ်ာက္ခဲ႕တဲ႕လမ္းက်ဥ္းေလးကို …
သတိရ……။
လြမ္းေမာျခင္းေတြ
တသသေႀကြ ……။

အမွတ္တရမ်ားစြာ
ထုပ္ပိုးသိမ္းဆည္းထားတဲ႕
ဘဝကိုယ္စီေတြ……။့

တစ္ေနရာစီ စီးဆင္း……
မေပ်ာ္ဝင္ႏိုင္တဲ႕
ေပ်ာ္ဝင္ျခင္းေတြႀကား ……
ဘဝခါးခါး ……
ဘဝ ခ်ိဳခ်ိဳ……
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ေနေန ……ေပါ့

ပင္ပန္းဆင္းရဲမွဳႀကီးခဲ႕တယ္လို႕
(ထင္ခဲ႕တဲ႔)
လက္ေတြ႕ခန္း………

မြန္းက်ပ္ ပိတ္ေလွာင္ ကာ
လြတ္လပ္ ျခင္း ေတြဆံုးရွံဳးခဲ႕တယ္လို႕
(ထင္ခဲ႕တဲ႕)
စာသင္ခံုေလးေတြ …

ေနပူရင္ အမိုးအျဖစ္ အသံုးဝင္တဲ႕
ျဖဴလြလြ အက်ီရွည္ …
ပူအိုက္ေလာင္ျမိဳက္ခဲ႕ရျခင္းေတြ ……။

ရွဳပ္ေထြးကာ ဒုကၡေပးလြန္းတယ္လို႕
(ထင္ခဲ႕တဲ႕)
ဘာသာရပ္ ေတြ ……။

မ်က္လံုးမွိတ္လိုက္တိုင္း
ေပၚလာတတ္တဲ႕
အျမဲတမ္း ေမာလ်ေနေစခဲ႕တဲ့
ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ရာ ဓာတုျဒပ္ေပါင္း မ်ားစြာ ရဲ႕ ႔
ဖြဲ႕စည္းတည္ေဆာက္ပံုေတြ ……။

အဲ႕ဒါေတြ သီးသီးသန္႕သန္႕ကို
အဓိပတိ လမ္းက ဇာတ္လမ္းမပါပဲ
လင္းျမ ခ်ိဳျမိန္စြာ
ငါ ……လြမ္း…တယ္……။

ဘဝဟာ ……မီးခံေသတၲာ တစ္ခုဆိုရင္
ေက်ာင္းေတာ္ က အတိတ္ေတြကို
လံုျခံဳစြာ ေသာ့ခတ္ သိမ္းဆည္း…
ေသာ့ကို ႏွလံုးသားမွာ ခိုင္မာစြာ ခ်ိတ္ဆြဲထားမယ္ …။

ျဖဴစင္စြာ ဆြတ္ပ်ံ႕သာယာ လိုခ်ိန္တိုင္းမွာ ဖြင့္ဖြင့္သံုး……
ဒီလိုနဲ ့……
ဘယ္ေလာက္စိတ္ညစ္တဲ႕အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ျပံဳး ေပ်ာ္ႏိုင္မယ္……။

တကယ္ေတာ့
အလြမ္းခ်င္း တူရင္ေတာင္
ျဖဴစင္တဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ……
စိုလက္ ေတာက္ပတဲ႕စစ္မွန္ျခင္းတရား……
ညီမေလးေရ……
ငါတို႕ အတိတ္ေတြ ……
တကယ္ မခါးခဲ႕ဘူး ……။

(ေက်ာင္းေတာ္မွ စာမ်ားကို စိတ္ညစ္ေနေသာ ညီမေလး မ်ားအတြက္)

ဝတ္မွံဳေလး၏ စာအိမ္ငယ္