ႏြယ္ရိုင္းေတြလို ဘယ္ေတာ့မွ ရွင္းလင္းလို႕မကုန္ဆံုးနိုင္ တဲ႕

ကိုယ္ႏွစ္သက္ တမ္းတ လြန္းရ…
ကိုယ္နစ္ျမဳပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေန ရ …
ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တဲ႕ ကိုယ့္အလုပ္တာဝန္နဲ႔ဘဝ………

ကိုယ္ဟာ ေပါက္ကရနည္းနဲ႕ စာသင္တဲ႕ ဆရာမ…
ေဆးေတြကိုေပါက္ကရ ေတြ လုပ္ ေရးတဲ႕ pharmacist ေကာင္မကေလး မ လွမပ………
တာဝန္ ႏွစ္ခြနဲ႕ ခို ကေလး…။

ငယ္ငယ္က ေျခရာေတြကို ျပန္ေကာက္သိမ္းဖို႕ ……

ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ႕ အမွတ္တရေတြကို ျပန္လည္ တူးေဖာ္ဖို႕ ………

ေႏြးေထြးတဲ႕ ေမတၲာေတြ ျပန္လည္ ဆြတ္ယူစားသံုးဖို႕ ……

မိသားစုေမတၲာညွိဳးေျခာက္ေနတဲ႕
ကိုယ့္ႏွလံုးသားေလးကို
ေမေမ့ရင္ခြင္မွာ ျပန္လည္ ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေပးမလို႔ …………

အဲ႕ဒီ သမ ရိုးက် တာဝန္ေတြထဲက ခဏခြာ……

ကိုယ့္အိမ္ကေလးကို အေျပးျပန္လာခဲ႔မယ္ ………

"မထိရ" လို့ကိုယ္ေရးကပ္ထားခဲ႔တဲ႔ ကိုယ့္စာအုပ္စင္ေလး အပါအဝင္

မိသားစု ေတြအားလံုးက
………… လွိဳက္လွဲ ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆို ေနႀကပါလိမ့္မယ္ :) :) :)